Ochrona przechowalnicza · Etap 2 z 2
Ograniczenie strat podczas przechowywania owoców — zabieg pozbiorczy w komorze
Zabieg pozbiorczy to dezynfekcja komory chłodniczej suchą mgłą, wykonywana w pierwszym tygodniu po załadunku. Ogranicza patogeny wniesione do chłodni razem z owocami, skrzyniopaletami i opakowaniami — mokrą zgniliznę, szarą pleśń i gorzką zgniliznę. Bez pozostałości na owocach, bez przerywania przechowywania.
Na czym polega zamgławianie komory suchą mgłą?
Zabieg przedzbiorczy to ostatni oprysk wykonywany na 1–10 dni przed zbiorem. Jego celem nie jest ochrona drzewa ani ratowanie plonu w sadzie — chodzi o ograniczenie liczby patogenów na powierzchni owocu tuż przed włożeniem go do chłodni.
Różnica wobec standardowej ochrony jest prosta. Fungicyd chroni owoc przez tygodnie przed zbiorem, a potem przestaje — zatrzymuje go karencja. Zabieg przedzbiorczy domyka właśnie te ostatnie dni, kiedy owoc jest najbardziej dojrzały, najbardziej podatny na mikrouszkodzenia i najdłużej wystawiony na zarodniki przenoszone z kroplami deszczu.
To jest luka, w której zapada największa część przyszłych strat przechowalniczych. Owoc wygląda zdrowo, bo infekcja jest utajona — rozwinie się dopiero po kilku tygodniach w komorze. W momencie zbioru nie da się jej wykryć i nie da się jej już zatrzymać chłodem.
Dlatego o wyniku po przechowaniu nie decyduje to, co zrobiłeś w lipcu. Decyduje to, co zrobiłeś w ostatnim tygodniu przed zbiorem.
Dwuetapowy proces zabezpieczenia owoców przed zbiorem i po zbiorze
Ochrona przechowalnicza nie kończy się w sadzie i nie zaczyna w chłodni. To jeden ciągły proces, który ma dwa punkty krytyczne — i każdy z nich zamyka inną drogę zakażenia.
Pierwszy to ostatnie dni przed zbiorem, kiedy owoc jest najbardziej dojrzały, a karencja zamyka już ochronę fungicydową. Drugi to moment załadunku komory, kiedy razem z owocami, skrzyniopaletami i wózkami wjeżdżają do niej zarodniki z całego sadu. Pominięcie któregokolwiek z tych punktów zostawia patogenom otwartą furtkę.
Dlatego te dwa zabiegi się uzupełniają: przedzbiorczy ogranicza infekcje w ich źródle, pozbiorczy usuwa to, co mimo wszystko trafiło do komory — z owoców, opakowań, ścian i infrastruktury chłodniczej. Razem tworzą zamknięty system, w którym nie ma momentu bez ochrony.
Etap 1. Przed zbiorem — zabieg w sadzie
Ostatni oprysk wykonywany nawet 1 dzień przed zbiorem. Eliminuje patogeny na powierzchni owoców tam, gdzie fungicyd blokuje już karencja. Bez pozostałości, bez okresu prewencji, bez przesuwania terminu zbioru.
Etap 2. Po zbiorze — zamgławianie komory
Jak wygląda proces zabiegu pozbiorczego?
Zabieg wykonujemy u Ciebie w chłodni. Przyjeżdżamy z zamgławiaczem, preparatem i operatorem — nie angażujesz ani ludzi, ani sprzętu.

Krok 1. Zgłoszenie i ustalenie terminu
Odbieramy zgłoszenie i pytamy o kubaturę komory, tonaż owoców, planowany termin zakończenia załadunku oraz to, czy stosujesz 1-MCP. Na tej podstawie ustalamy datę wjazdu i wyceniamy zabieg.

Krok 2. Przygotowanie komory
Mówimy dokładnie, co przygotować: wyłączenie agregatu na 3 godziny przed zabiegiem i zamkniętą, załadowaną komorę. Niczego nie rozpakowujesz ani nie przestawiasz. Przy 1-MCP wchodzimy po wentylacji komory.

Krok 3. Wykonanie zamgławiania
Uruchamiamy zamgławiacz wytwarzający suchą mgłę o kropli poniżej 10 mikronów. Preparat wypełnia całą kubaturę i dociera do wnętrza skrzyniopalet, na ściany, posadzki i instalację chłodniczą.

Krok 4. Ekspozycja, oznaczenie i powrót do pracy
Po czasie ekspozycji komora wraca do normalnego trybu — owoce pozostają suche, bez pozostałości i bez przewietrzania. Oznaczamy komorę, zostawiając Ci potwierdzenie wykonanego zabiegu.
Zaplanuj ochronę, zanim zamkniesz komorę
Jesteśmy w szczycie zbiorów odmian późnych. Jeśli w ostatnim tygodniu padało, ryzyko infekcji w Twoim sadzie właśnie rośnie a okno na zabieg przedzbiorczy zamyka się razem z ostatnią skrzyniopaletą.
Zadzwoń. W 5 minut ustalimy, czy w Twoim przypadku wystarczy jeden zabieg, czy potrzebne są dwa, ile preparatu zamówić na posiadany areał i czy warto domknąć ochronę zamgławianiem po załadunku.
Zamgławianie skutecznie redukuje patogeny w komorze
Każda skrzyniopaleta wjeżdżająca do chłodni przywozi własny ładunek zarodników — z sadu, z gleby, z poprzedniego sezonu przechowywania. Chłód ich nie niszczy, a kontrolowana atmosfera jedynie spowalnia rozwój grzybni.
Zamgławianie obniża tę presję na starcie, zanim pojedyncze zakażenia rozwiną się w gniazda gnilne w palecie. Poniżej sześć patogenów odpowiadających za największą część strat w polskich chłodniach.
- Penicillium expansum - Mokra zgnilizna jabłek i gruszek. Najszybciej rozprzestrzeniający się patogen w komorze — wnika przez zranienia po zbiorze i przenosi się przez kontakt między owocami.
- Botrytis cinerea - Szara pleśń. Rozwija się w niskich temperaturach przez cały okres przechowywania, a jedno porażone jabłko potrafi zainfekować całe gniazdo w skrzyniopalecie.
- Colletotrichum acutatum - Antraknoza owoców. Narastający problem polskich sadów, związany z cieplejszymi i wilgotnymi jesieniami. Zakażenie powstaje w sadzie, objawy wychodzą w chłodni.
- Neofabraea spp. - Gorzka zgnilizna owoców. Największe zagrożenie dla przechowywanych jabłek w Polsce. Infekcja ma charakter utajony — ujawnia się po 2–3 miesiącach przechowywania.
- Monilinia spp. - Brunatna zgnilizna owoców. Atakuje owoce uszkodzone mechanicznie i po gradzie, a następnie szybko przenosi się na sąsiednie jabłka w tej samej skrzyni.
- Venturia inaequalis / V. pirina - Parch przechowalniczy. Nie wpływa na miąższ, ale pokrywa skórkę czarnymi plamkami i dyskwalifikuje partię wizualnie — widać to dopiero po wyjęciu z komory.
Skontaktuj się z nami
Masz pytania dotyczące naszych produktów lub potrzebujesz pomocy w wyborze? Skontaktuj się z nami — chętnie doradzimy i pomożemy dobrać rozwiązanie idealne dla Twoich upraw i zwierząt.